Nieuw materiaal te vinden in mijn portfolio!

IK KAN VEEL NIET, MAAR NOG MEER WEL.

De graffiti

langs de trein

schreeuwt in felle kleuren

‘onthoud mij’.

En ik schreeuw zachtjes terug

(ik zit in een stilte-coupé)

‘mij ook’.

Augustus en het ene feestje is het andere niet.

Dat terzijde.

Verder is mijn vakantie dichtgeslibt met halve, dan wel dubbele afspraken.

Er moet nog gegeten worden in dat ene restaurant, er moet nog een fiets van Utrecht naar Velsen en een andere fiets van Velsen naar Utrecht, er moet nog uitgepakt worden van Frankrijk, er moet nog een pyamafeestje gehouden worden in Groningen (het ene feestje is het andere niet, dat bedoel ik dus), er moet nog geklimd worden op een klimmuur in de open lucht ergens in een recreatiegebied, er moet nog een voorstelling in elkaar gezet worden, die voorstelling moet nog gespeeld worden, er moeten propjes gerust gesteld worden, er moet gedronken worden, er moet gerookt worden, er moet gelachen worden, er moet een cadeau gekocht worden voor mijn tante (die is bijna jarig), er moet op bezoek gegaan worden bij de ouders van mijn vriendje, er moet op bezoek gegaan worden bij mijn vriendje, er moeten boodschappen gedaan worden voor 30 schrijvers in opleiding, er moet een uiterst ergonomische bureaustoel in elkaar gezet worden, er moet muziek geluisterd worden, er moet gedoucht worden, er moet af en toe gegeten worden, er moeten speciaalbiertjes gedronken worden in de stamkroeg, er moet ontbeten worden van een ontbijtbon, er moet opgeruimd worden, er moet geslapen worden.

Voor verdere afspraken graag even contact opnemen met mijn secretaresse. Dat ben ik zelf, dus ik moet ook nog eens afspraken inplannen.

En onthou: het ene feestje is het andere niet.

Terwijl alles net niet is, zoals ik het gister weer eens had bedacht

wil ik alleen maar praten over

het oorverdovende geluid van krakende snoeppapiertjes

het zwart van de piano

de toekomst van mensen die misschien wel nooit geboren worden

ontmoetingen die je bijna niet kan zien

en het verbaast me dat..

…

ik weet het niet meer

Koeien

Knoeien

Daarom hebben ze vlekken

Ik word wakker van de wekker. Het is negen uur. Ik druk het uur dat volgt elf keer op sluimeren. De twaalfde keer druk ik op bevestig. Het is tien uur. Ik sta op, ik zet mijn computer aan, ik ga naar de wc, ik check mijn mail. Ik maak ontbijt. Mijn ontbijt bestaat uit Euroshoppercruesli met magere yoghurt. De laatste drie happen hoef ik eigenlijk niet meer, maar ik eet ze toch op. Ik zet het vieze schaaltje bij de andere vieze schaaltjes. Ik ga achter mijn computer zitten, ik kijk een tijdje naar mijn scherm, ik ga koffie zetten. Tijdens de koffie was ik de vieze schaaltjes af, met mijn koffie ga ik weer achter de computer zitten. Ik check mijn mail, ik check mijn web-log, ik check mijn website, ik check mijn hyves en die van Tom, Tessa, Janne, Marlieke, Meike, Yorick, Bas Roozendaal, Bas van den Berg, Bars Kors, de anti-Mega Mindy-hyves, de Jogginbroekenhyves en de kamp 2005-hyves. Ik check nog een keer mijn eigen hyves, ik ga meer koffie zetten. Met mijn koffie ga ik voor het raam staan en kijk tegen de muur van de buren aan. Ik doe het raam een stukje open en steek mijn hand naar buiten om te voelen of het koud is. Ik doe het raam weer dicht. Ik besluit te gaan douchen, ik ga op de bank zitten en overweeg de televisie aan toe doen. Ik ga douchen. Na het douchen trek ik weer aan wat ik voor het douchen uit heb gedaan. Ik ga op mijn bank zitten en doe de tv aan. Ik zap langs de eerste vijftien kanalen, zet de tv weer uit en ga achter mijn computer zitten. Ik open een nieuw document. Ik download vijf liedjes en zet die op repeat, check mijn hyves, typ drie zinnen in het nieuwe document. Ik sla het op. Ik open een reeds bestaand document, lees het door, haal en zin weg en typ hem opnieuw in. Ik zet theewater op, schrijf op een memo wat ik vandaag moet doen, plak het in het zicht, reorganiseer een kastje, vergeet het theewater. Ik kijk in mijn koelkast. Daarin staat een fles mosterd, een fles ketchup, roomboter, becel, magere yoghurt en een laatste plakje kaas. Ik besluit om boodschappen te doen. Ik trek een trui aan, trek die uit, doe een ander shirt aan, trek een vest aan, schoenen en ga boodschappen doen. Ik koop vissticks in een zak van Iglo, een half tijgerbrood en deo. Thuis ga ik weer achter mijn computer zitten. Ik open het eerder vandaag opgeslagen document, lees het door, typ er een zin bij en sla het op. Ik check mijn mail, mijn hyves en de hyves vna Michiel, Jordi, Rosanne en Johannes. Ik ga op de bank zitten en lees De Avonden van Gerard Reve uit. Appel-bessen. Bessen-appel. Het is vijf uur. Het zou een veelbelovende avond kunnen worden.

Gezien op Texel:

Deze maand

hebben wij ook

tong

of

schol

(of zoiets)

Ook gezien op Texel:

Hier komt

zeer binnenkort

een wel gezellig terras.

SMS ontvangen om 19.43:

Ik kom vanavond niet, ik moet schijten. Arie.

Het feit dat een appel een appel wil zijn en James Bond James Bond.

Het vraagstuk of Roodkapje Roodkapje kent.

Wat het beste alternatief is als je eigenlijk wilt dat Fiep Westendorp je verhaal illustreert.

Of het waar is dat wat nergens op lijkt echt is.

De Avonden van Gerard Reve.

Verder gaat het goed.